لیگ برتر ایران

 ادبیات ' سرخیو آگرو' هنگامی كه درباره 'ماریو بالوتلی' صحبت می كند بسیار عمیق و سازنده است.

 

'ایان هربرت' نویسنده می گوید:' سرخیو آگرو از یك محله فقیر و كثیف برخاسته ولی پرستیژی دارد كه این ایتالیایی فاقد آن است'.

وقتی از آگرو درباره بالوتلی سوال شد، گفت:' Es un buen pibe,un buen pibe' . یعنی بچه خوبی است، بچه ای خوب.

واژه pibe اصطلاحی آرژانتینی و به معنای كودكی است كه از محله ای كثیف برخاسته و رویای بزرگی در سر دارد.

'بروكوتو' یكی از روزنامه نگاران آرژانتینی در سال 1928 در 'ال گرافیكو' نوشت كه اگر كشورش بخواهد مجسمه ای كه نماد فوتبال آرژانتین باشد را بسازد باید كودكی با چهره ای كثیف ، موهای آشفته و شانه نخورده ،چشمانی نافذ ، دهانی باز ، دندان های ریز و در حال گاز زدن نان را به تصویر بكشد.

همه این ها دقیقا منطبق با خصوصیات آگرو است و نه بالوتلی كه آن جمله غرورآمیز را با خود در ورزشگاه امارات حمل می كرد. این كودك ازمنطقه ای خاكی به بوئنوس آیرس پرتاب شد.

محله كودكی او ویلامیسرا در كوییلمز ، منطقه ای در شمال بوئنوس آیرس بود. هرچند كه از نظر فقر به پای فوئرتا آباچه، زادگاه 'كارلوس ته وز' نمی رسید ولی باز هم منطقه ای فقیر نشین محسوب می شد.

قضیه بالوتلی اما داستانی دیگری است.هرچند كه سرنوشت هر دو را به یك تیم رسانده ولی واژه ای كه آگرو برای ماریو به كار برد؛ درباره او صدق نمی كند. این ایتالیایی با سنت ها و فقر جنگ نكرده تا به شهرت و بزرگی برسد.

برخلاف آگرو، بالوتلی متعلق به طبقه متوسط است. پدرش ' فرانچسكو بالوتلی' مدیر گمرك و مادرش ' سیلویا' یك پرستار تحصیلكرده بودند كه او را از چهارسالگی بزرگ كردند.

پیشینه او این فرضیه را مطرح می كند كه نوابغ همیشه از محیطی پرچالش برمی خیزند, حتی اگر ' لیونل مسی' هم با آن مو های مرتب و جثه كوچك از طبقه ای متوسط در روزاریو این فرضیه را زیر سوال ببرد.

بالوتلی در خانواده ای با ثبات پرورش یافت و در باشگاه های مدرنی توپ زد . مادرش به منچستر نقل مكان كرده تا مراقب او باشد. این وضعیت را مقایسه كنید با وضعیت آگرو كه هفت برادر و خواهر دارد و ماه هاست پدر و مادرش را ندیده است. او مسوولیت همسر و فرزندش را دارد و البته باید گفت كه از راهنمایی های پدر همسرش ، دیگو مارادونا هم بهره می برد.

شاید به این خاطر باشد كه آگرو به رغم آنكه فقط دو سال از بالوتلی بزرگتر است وقتی می خواهد به او اشاره كند از كلمه ' بچه' استفاده می كند.

آگرو گفت: او ( بالوتلی) یك پسربچه است، مراقب خودش است و كار خود را انجام می دهد ولی من فرق می كنم. من اهل خانواده و همچون مرغ خانگی هستم. بیشتر وقتم را در كنار همسر و پسرم می گذرانم. عاشق كارم هستم و وظیفه ام را به خوبی انجام می دهم.

وی اضافه كرد: هركس شیوه خاص خود را دارد ولی آنهایی كه ما را می شناسند می دانند كه ماریو بیرون از میدان واقع بچه خوبی است.شما مانند بسیاری از دیگر او را در زمین فوتبال می شناسید ولی بیرون از زمین بچه ای دوست داشتنی است.

آلگوی آگرو ' دیگو مارادونا' است كه اكنون پدر همسر او نیز هست. آنها به طور مرتب با یكدیگر در ارتباط هستند. او همچنین شیفته بازی 'مایكل اوون' هم هست. اما اگر از بالوتلی سوال كنید بعید از الگویی در ذهنش داشته باشد.

آگرو گفت: من هوادار لیورپول نیستم ولی از بچگی الگویم ' مایكل اوون' بود. او كوچك اندام و به دنبال گلزنی بود، درست مانند من. زمانی كه لیورپول جام می گرفت بازیهایش را دنبال می كردم چون اوون در آن تیم بود. ولی وقتی در سال 98 به آرژانتین گل زد به او فحش دادم.

آگرو افزود: البته این گل مانع از این نشد كه اوون را تحسین نكنم. او یك بازیكن برجسته است حتی اگر به آرژانتین گل بزند.

آیا بالوتلی روزی به ثبات و آرامشی كه آگرو دارد خواهد رسید؟ شرایط این ایتالیایی نشان می دهد كه ' نه'.

روزنامه ' كوریرا دلاسرا' چاپ ایتالیا پس از دیدار منچسترسیتی و تاتنهام تیتر زد: gol e polemiche یعنی 'بالوتلی همیشگی، گل ها و جنجال ها'.